Naar de rechter, hoe gaat dat in de praktijk en wat gebeurt er tijdens een rechtszaak?


Een rechtszaak? Wat gebeurt er als u voor de rechter op de zitting moet verschijnen? Onze jurist licht het toe.

Met een comparitie wordt de verschijning voor een gerecht bedoeld, een opkomst, oftewel een zitting. Comparitie betekent vergelijking. Het doel van een dergelijke zitting is dan ook om zoveel mogelijk inlichtingen te verkrijgen of proberen partijen tot een vergelijk te laten komen. Partijen kunnen dan onder leiding van de rechter of bijvoorbeeld tijdens een schorsing ‘op de gang’ tot een schikking komen. Als er geen schikkingsafspraak wordt gemaakt zal de rechter een datum bepalen waarop deze een schriftelijke uitspraak zal doen.


Hoe het verloop van een comparitie is, hangt af van de soort rechtszaak en inhoud ervan (echtscheiding, letselschade, burenruzie of juist een geldkwestie). Aan de hand van het volgende praktijkvoorbeeld in een geldkwestie proberen wij u een beeld te schetsen van het verloop van een comparitie.


Praktijkvoorbeeld


Wat ging er vooraf? Namens onze klant A hadden wij zijn klant B gedagvaard omdat deze niet over ging tot betaling van bestelde spullen. Er was dus een dagvaarding overhandigd aan B om alsnog te betalen aan A. B kreeg vervolgens een kans om schriftelijk te reageren op de dagvaarding (middels een zogeheten conclusie van antwoord).


Na deze schriftelijke reactie van B, besloot de rechter in zijn tussenvonnis (tussenuitspraak) dat er een comparitie zou worden bepaald. Deze tussenuitspraak van de rechter werd naar A en B gestuurd. Hierin stond vermeld om te verschijnen op x datum in de rechtbank voor een comparitie. Vervolgens meldden partijen zich bij de rechtbank om deze comparitie bij te wonen.


In de rechtszaal. Nadat de rechter naging of hij de juiste partijen en/of raadsmannen/vrouwen (jurist of advocaat) die partijen bijstaan, voor zich had, vertelde hij hoe de zitting zou verlopen en het doel ervan.


Vervolgens liet de rechter als eerste B aan het woord en stelde een aantal vragen ter verduidelijking van bepaalde zaken. B vertelde hoe het volgens hem zat. De raadsman van B hield zich vooral met het juridische gedeelte van de zaak bezig en haakte in waar nodig.


Vervolgens mochten A en ik als raadsvrouw reageren op het gestelde van B. Er worden nog een aantal vragen gesteld vanuit de rechter waarna de rechter de hele zaak nog kort samenvatte. Hij legde uit dat de comparitie tevens de mogelijkheid bood om tot een schikking te komen.

De rechter vroeg partijen of hij mocht aangeven welke richting hij zou ingaan wanneer hij een uitspraak deed. Beide partijen knikten instemmend. De rechter richtte zich vervolgens tot partij B en gaf aan dat B juridisch gezien de bestelde spullen gewoon diende te betalen omdat er een overeenkomst was. Als B geen gelijk zou krijgen zou deze ook alle proceskosten moeten voldoen.


Vervolgens richtte de rechter zich tot A en gaf aan dat A er wellicht ook baat bij had om vandaag eventuele schikkingsafspraken te maken. Anders zou A wellicht niet alles wat hij had gevorderd in de dagvaarding ontvangen, omdat de rechter nog niet uit was over de hoogte van de extra kosten die werden gevorderd. Beide partijen stemden er mee in dat de zitting even werd geschorst om op de gang te bekijken of ze tot een schikkingsafspraak konden komen.


A en B gingen de gang op en 10 minuten later bleek dat partij B absoluut niet meer dan een paar honderd euro zou willen betalen. Partijen zaten te ver van elkaar af en zouden er dus niet uitkomen. Ze gingen terug naar de rechter in de zittingszaal waar ze dit aangaven. De rechter vroeg of hij daar nog verandering in zou kunnen brengen, maar partij B gaf aan dat hij liever uitspraak wilde met het risico dat hij alles zou moeten betalen.